FAQs

Poniżej znajdują się odpowiedzi na często zadawane pytania na temat książki Odbudowana i parafii Narodzenia Pańskiego:

1. Jak odnajdujecie „Tima z Timonium”? Jak do niego docieracie i jak go zapraszacie?

Tima spotykamy w pracy, w naszych rodzinach, w sąsiedztwie, na boiskach – wszędzie. W każdej grupie społecznej są ludzie, którzy żyją oddzieleni od Chrystusa i Jego Kościoła. Krótko mówiąc, wszystkich ludzi z naszej wspólnoty zachęcamy, aby inwestowali w relacje z ludźmi, którzy nie znają Chrystusa i – gdy przyjdzie właściwy moment – zapraszali ich do naszego kościoła.

2. Jak zachęcić Tima, żeby przyszedł?

Przyprowadzamy go poprzez jego przyjaciół, współpracowników lub członków rodziny, którzy zapraszają go do kościoła. Jako że udało nam się stworzyć atrakcyjną i przekonującą przestrzeń podczas naszych weekendowych mszy, nie mamy oporów przed zapraszaniem przyjaciół lub członków rodziny do naszego kościoła, którzy przestali do niego chodzić lub nigdy do niego nie chodzili.

Gdy członkowie naszej wspólnoty są przekonani, że program weekendowy będzie świetnie przygotowany, tzn. że posługujący ciepło ich przywitają na parkingu i przy wejściu do kościoła, że muzyka będzie inspirująca, a przesłanie będzie miało odniesienie do ich życia i będzie ciekawe – z radością zaproszą Tima, żeby przyszedł. Dlatego też przygotowanie muzyki, przesłania i posługujących na weekendową mszę jest bardzo ważne.

Jeśli osoby niepraktykujące przyjdą do kościoła i będą miały złe doświadczenie, wtedy tylko potwierdzimy ich podejrzenia, że Kościół to strata czasu. Jeśli natomiast będą mieć wspaniałe doświadczenie, wrócą i uczynią kolejny krok na drodze wiary.

3. Czy stosujecie jakiś rodzaj reklamy?

Ogólnie rzecz biorąc – nie. Polegamy na przekazie słownym i na strategii „inwestuj i zapraszaj”, która polega na docieraniu do pojedynczych osób.

4. Jak pomagacie ludziom, którzy sprzeciwiają się nauczaniu Kościoła katolickiego lub je kwestionują czuć się u was mile widzianymi?

Rzeczywistość wygląda następująco: większość ludzi nie przestaje chodzić do kościoła ani też nie da mu szansy ze względu na jego nauczanie. Nie chodzą do kościoła, ponieważ nie czują się tam mile widziani lub odkrywają, że Kościół nie ma związku z codziennym życiem i problemami.

Żaden z pierwszych uczniów Jezusa nie poszedł za Nim dlatego, że wierzył, iż On rzeczywiście był Synem Bożym. Uczniowie Jezusa poszli za Nim dlatego, że był wspaniałym nauczycielem i miał ujmującą osobowość. Nie oczekiwali, że powstanie z martwych w poranek Zmartwychwstania. Musieli dojrzeć do wiary. Po czasie uwierzyli jednak, że On prawdziwie jest Synem Bożym.

Ludzie nie muszą wierzyć w to wszystko, w co my wierzymy zanim do nas przyjdą. Jeśli stworzymy przyjazne otoczenie i przesłanie, które będzie miało odniesienie do ich życia, zyskamy szansę na to, że nas wysłuchają. Modlimy się, żeby z czasem dojrzeli do wiary.

5. Jak długo zajmie nam wdrażanie rozwiązań proponowanych w książce Odbudowana?

Realny okres to trzy do pięciu lat. Chociaż w książce wszystko oparte jest na prostych zasadach, to pozyskanie ludzi do współpracy wymaga czasu, a zmiana kultury wymaga go jeszcze więcej. W naszej nowej książce Tools for Rebuilding  streszczamy to zdaniem: „wszystko wymaga więcej czasu niż ci się wydaje”.

6. Jak taką zmianę mentalności i optyki z tych, którzy są w kościele na tych, których w nim nie ma zaproponować proboszczowi?

To bardzo ważne pytanie. Przede wszystkim zróbcie to w pokorze. Nie ograniczajcie się do odwiedzin waszego proboszcza, podczas których rzucicie w niego Odbudowaną  (ani nawet do wręczenie mu jej). Zamiast tego powiedzcie mu, że przeczytaliście tę książkę i że waszym zdaniem może być bardzo pomocna. Później zapytajcie, czy nie zechciałby jej przeczytać i o niej porozmawiać. Warto pamiętać, że potrzeba dużej pokory jeśli chodzi o wpływanie na osoby sprawujące władzę. Pamiętajcie o tym, żeby pomodlić się przed spotkaniem i poprosić Boga o pomoc.

7. Jakie kroki należy podjąć przy przechodzeniu z mentalności konsumpcyjnej do postawy służby?

Niezbędna jest modlitwa. Oprócz tego proboszcz może przedstawić wizję bycia nowym rodzajem parafii, której na sercu leży to, że ludzie nie chodzą do kościoła. Niech wasi parafianie słyszą raz za razem w kazaniach o konieczności ich pomocy w tworzeniu Kościoła, do którego będą chcieli przyjść niepraktykujący oraz ci, którzy od niego odeszli.

Poza jasnym opisywaniem i mówieniem o wizji zaproponujcie parafianom niewielkie i konkretne kroki, które mogą podjąć, żeby służyć. Stwórzcie grupę witających, grupę parkingową, czy grupę posługujących, którzy pomogą rodzicom przychodzącym do kościoła z dziećmi. Jasno i zwięźle zdefiniujcie zadania i oczekiwania dotyczące każdej posługi.

Szukajcie również sposobności zrobienia czegoś radykalnego, co zakomunikuje parafianom, że wasza wspólnota przejdzie zmianę z mentalności konsumpcyjnej na troskę o ludzi, którzy nie chodzą do kościoła. Dla przykładu: przeniesienie pasterki do hali w ośrodku sportowo-handlowo-rekreacyjnym było jasnym zakomunikowaniem naszej wizji, tak samo jak kazania, z tą różnicą, że tam zasadniczo dotarliśmy do ludzi spoza grona już zaangażowanych.

8. Jak przekazaliście swoją nową wizję parafianom?

Zaczęliśmy od podzielenia się nią z grupą kilkuset parafian podczas wydarzenia parafialnego, które już się przyjęło (wielkopostne Piątki Przyjazne Rodzinie), w 2004 roku. Wiele osób to zignorowało, ale też wiele zaakceptowało naszą wizję dołączając do małych grup i jako wolontariusze do grup posługi.

Tamtego roku w okresie Adwentu zaproponowaliśmy cykl przesłań mówiący naszym parafianom, że zostawienie spraw tak jak miały się do tej pory nie przynosi owoców i jest nie do przyjęcia, i że musimy skoncentrować się na „Timie z Timonium” – innymi słowy na konkretnej osobie, która nie chodzi do kościoła.

Kilka miesięcy później, podczas Wielkiego Postu w 2005 roku zachęciliśmy naszych parafian do zaangażowania w grupy posługi. Nasze kazania i przesłania miały ogromne znaczenie w nakreślaniu nowej wizji.

9. Czy dzieci w wieku 10 lat i młodsze chodzą na mszę?

Tak. Przychodzą na mszę, a później biorą udział w programie „Podróżnicy w czasie”, naszej Liturgii Słowa dla dzieci. Na mszę do głównego budynku kościoła wracają podczas ofiarowania.

10. Od którego roku życia dzieci zaczynają brać udział we mszy od początku do końca nie wychodząc z kościoła?

Dzieci biorą udział w całej mszy wraz z rodzicami/rodziną od 11 roku życia.

11. Dzieci w jakim wieku biorą udział w waszej Liturgii Słowa dla dzieci?

Dzieci między 6 a 10 rokiem życia biorą udział w Liturgii Słowa dla dzieci, czyli w programie o nazwie „Podróżnicy w czasie”.

12. Kiedy odbywają się wasze programy katechetyczne?

Katecheza dla dzieci w wieku 6–10 lat prowadzona jest w niedzielę rano w grupach i jest zależna od struktury naszych małych grup. Jeśli chodzi o zaangażowanie całej rodziny w naszej wspólnocie, idealnym rozwiązaniem jest sytuacja, gdy dzieci biorą udział w małej grupie a w tym samym czasie rodzice służą w grupie posługi. Później cała rodzina bierze razem udział w następnej mszy. W międzyczasie istnieje możliwość zawiązywania wspólnoty w naszej kawiarence.

Mamy świadomość, że idealne rozwiązania nie zawsze są możliwe. Często zdarza się, że dorośli biorą udział we mszy, a ich dzieci w małej grupie. Wydaje nam się jednak, że takie mniej-niż-idealne zaangażowanie jest warte zachodu, ponieważ najprawdopodobniej te rodziny poświęcają nam zaledwie jedną godzinę w tygodniu. Gdyby małe grupy spotykały się w ciągu tygodnia, rodzice najpewniej nie przyszliby w ogóle na mszę. Poprzez udział rodziców we mszy umacniamy ich wiarę i dajemy im możliwość wzrostu, co z kolei jest ostatecznie najlepszym sposobem, w jaki możemy służyć ich dzieciom.

13. Dlaczego nie zaproponować dorosłym udziału we mszy z dziećmi jako pełnoprawnymi członkami wspólnoty a nie powodem poirytowania? Dzieci i niemowlęta, które są mile widziane na mszy oznaczają, że mile widziana jest cała rodzina. Hałasując, dzieci też wielbią Boga!

Robimy wszystko, co możemy, aby rodzina czuła się mile widziana i podejmujemy wszelkie starania, żeby stworzyć u dzieci podstawę, na której będą mogły budować silną relację z Ojcem niebieskim. Dlatego też w gronie naszych pracowników trzy osoby koordynują pracę grup posługi dla dzieci i również z tego powodu inwestujemy w to dzieło znaczne środki finansowe.

Z naszego doświadczenia wynika, że zmuszanie dzieci do przebywania w otoczeniu przeznaczonym dla dorosłych i do udziału w rytuale liturgicznym, który jest przede wszystkim skierowany do dorosłych w znikomym stopniu przyczynia się do tego, aby mogły poznawać i kochać Boga. Dzieci często rozpraszają – głównie swoich rodziców, ale również kapłana, muzyków, inne osoby posługujące w liturgii i wiernych. Wiele ludzi często nie jest w stanie się modlić, gdy od dzieci oczekuje się stylu zachowania odpowiedniego dla dorosłych.

W parafii Narodzenia Pańskiego odkrywamy, że udostępnienie programów uwielbieniowych dla małych dzieci daje im możliwość poznania Boga w otoczeniu stworzonym specjalnie dla nich oraz daje ich rodzicom okazję do uwielbiania Boga bez rozproszeń i pozwala im jeszcze bardziej wzrastać w dojrzałej duchowości.

14. Jak wygląda formacja nowoprzybyłych osób na drodze naśladowania Jezusa?

Drogę naśladowania Jezusa definiujemy jako wzrost w miłości Boga, bliźniego i pozyskiwaniu uczniów. W naszej parafii istniej pięć zasad, które próbujemy wpoić członkom naszej wspólnoty – oprócz cotygodniowego udziału we Mszy Świętej. Chcemy, aby:

  1. regularnie się modlili,
  2. służyli jako wolontariusze w jednej z grup posługi lub zaangażowali się w pomoc misyjną,
  3. uczestniczyli w spotkaniach małej grupy,
  4. stawali się hojnymi ofiarodawcami oraz żeby
  5. inwestowali w swoich niepraktykujących znajomych i zapraszali ich do przyjścia do kościoła.

Chcemy, żeby nowoprzybyła osoba przede wszystkim przyszła w niedzielę do kościoła. Mamy program o nazwie „Przepustka Nieograniczonego Dostępu”, który pozwala zwiedzić zabudowania naszej parafii w dziesięć minut. Następnie proponujemy nowoprzybyłym osobom przyłączenie się do naszej wspólnoty parafialnej i uczestnictwo w godzinnym programie „Punkt Dostępu”. Tam dowiadują się o wizji i misji naszej parafii, poznają naszych pracowników i zapoznają się z następnymi proponowanymi przez nas krokami.  Następnie zachęcamy ich do podjęcia kroku, który jest najbardziej odpowiedni w ich sytuacji życiowej. W ciągu roku głoszone są kazania, które promują każdy z pięciu kroków.

15. Co oferujecie członkom wspólnoty parafialnej, którzy weszli na drogę naśladowania Jezusa? Jak pogłębiacie ich wiarę, gdy już chodzą do kościoła?

Wszystko, co robimy w naszej wspólnocie powinno polegać na wychodzeniu naprzeciw zagubionym i na pomocy jej członkom na drodze coraz pełniejszego naśladowania Jezusa. Dla nas centralnym punktem jest homilia głoszona w weekend, którą nazywamy „przesłaniem”. Następnie pomagamy ludziom coraz pełniej stawać się uczniami Jezusa, proponując im następujące sposoby:

Modlitwa

Proponujemy codzienne rozważania modlitewne pod nazwą „Uwielbiaj dzisiaj Boga w pełni”, które rozsyłamy w formie poczty elektronicznej, aby pomóc członkom naszej wspólnoty wytrwać w modlitwie.

Małe grupy

Członków naszej wspólnoty zachęcamy do przyłączania się do małych grup i tym samym do wspierania się na drodze wiary, „abyśmy się (…) nawzajem pokrzepili wspólną wiarą”, jak św. Paweł mówi w Liście do Koryntian.

Posługa w parafii i służba misyjna

Proponujemy formy, w których członkowie wspólnoty mogą służyć zarówno w posłudze (w parafii), jak na misji (poza parafią).

Datki

Głosimy o składaniu datków i o tym, co Bóg mówi o pieniądzach, oraz zachęcamy naszych parafian do rzucania na tacę jako aktu uwielbienia Boga. Umożliwiamy także składanie ofiar dla biednych. Członków naszej wspólnoty parafialnej zachęcamy szczególnie do wykonywania przelewów elektronicznych, aby składanie datków mogło stać się sprawą priorytetową w ich budżecie.

Inwestuj i zapraszaj

Zachęcamy naszych parafian, aby inwestowali w swoich znajomych, członków rodziny i współpracowników, którzy nie praktykują lub odeszli od Kościoła, oraz żeby w odpowiednim momencie zapraszali ich do przyjścia do kościoła. Wiedząc, że przesłanie będzie miało odniesienie do ich życia, muzyka będzie inspirująca, a atmosfera serdeczna, z radością zaproszą innych do przyjścia.